Leo Weber: Midwoud, 4 mei 2010.

Met veel plezier wil ik wat op papier zetten over de geschiedenis van Kunst op Zolder (KOZ). Omdat Freddy en ik in een oude kaasfabriek woonden, in Hauwert , hadden wij een grote zolderverdieping beschikbaar om, noem het maar, iets te gaan doen op het gebied van kunstnijverheid. En wat begon met enkele enthousiaste mensen is inmiddels uitgegroeid tot een groep met ongeveer 40 leden. Er hoefde geen huur betaald te worden, alleen een vergoeding voor gas, licht en water. Wij, als oprichters anno 1973, hadden een zo ruim mogelijk idee over kunstnijverheid. Het resultaat loog er dan ook niet om. De hoofdmoot bestond uit tekenen en schilderen in aquarel, met olieverf of acryl. Ik heb altijd mijn best gedaan om af en toe wat aanwijzigingen te geven en de mensen enthousiast te maken en te houden voor de schoonheid van de natuur. Het is ook leuk om te vertellen dat wij er, verschillende keren, met elkaar op uit zijn getrokken naar bijvoorbeeld een jeugdherberg in Drenthe of een oude huishoudschool in Limburg om de plaatselijke heel lieflijke landschappen en/of oude boerderijtjes op papier of doek vast te leggen. In de avonduren maakten we de schetsen tot ware kunststukjes. Maar ook tot laat in de avond werden er allerlei spelletjes gedaan en zo hebben we heel wat afgelachen. Freddy heeft echt les gegeven in spinnen met wol en het verven van wol met natuurzuivere verf. Aan wol was natuurlijk in ons lieflijke Westfriesland geen gebrek. Met de gesponnen en geverfde wol werden de mooiste wandkleden vervaardigd. Op één van onze jaarlijkse tentoonstellingen hebben we zelfs met een echt schaap, met haar lammetjes op stro en achter een paar schotten, het levende wol laten zien. Vooral de jeugd was niet bij de echte wolleveranciertjes weg te slaan. Kunst op Zolder heeft, in tegenstelling tot heel veel andere amateurverenigingen, nooit één cent subsidie gevraagd. In tegendeel, de groep heeft jarenlang een leuk bedragje geschonken aan een pater/familielid van één van onze leden voor schoolkinderen in de binnenlanden van Afrika. Het zou een kleine moeite zijn om een heel boek te vullen met alle werkelijk gezellige en serieuze verhalen over Kunst op Zolder. Onze groep amateurkunstenaars heeft ook wel een stilzwijgende afspraak. Op onze gezellig winteravonden wordt er niet gesproken over a: politiek, b: alle mogelijke ziekten en c: geloof. En verder verdient het de voorkeur om niet van plaatjes af te schilderen. Of je maakt thuis een schetsje en herschept dat in je eigen kleuren. Alles gaat er verder heel gemoedelijk aan toe. Het is zeker nog vermeldingswaard dat er ook heel veel op keramisch gebied wordt gepresteerd, gebakken, geglazuurd en geraku-stookt. Ook worden er soms uitstapjes gemaakt naar andere technieken, bijvoorbeeld, etsen. Een heel mooi, maar technisch geen gemakkelijke kunstvaardigheid, of naar bronzen. Er zijn prachtige beeldjes in was ontstaan, waarna ze naar de bronsgieter in Haarlem zijn gebracht om er daar de beeldjes van te laten gieten. Kunst op Zolder heeft meestal een begeleider/ster om ieder, die het nodig heeft, verder te helpen of nieuwe ideeën aandraagt. Na ieder winterseizoen houdt de club een expositie. Meestal op de zolder van de prachtige Pancratiuskerk in Oosterblokker, waar onze werken zeer tot hun recht komen. Ook andere exposities worden daar ondergebracht. Eigenlijk schrijf ik hier, dat we al ruim 35 jaar gedreven en vooral gezellig met elkaar bezig zijn en dat was ook eigenlijk het beoogde doel, waarmee Freddy en ik in 1973 onze zolder beschikbaar stelden. Ik heb deze woorden recht uit mijn hart en en spontaan opgeschreven en hoop dat Kunst op Zolder nog in lengte van jaren in goede gezondheid mag voortbestaan. Oprichter/oud voorzitter: Leo Weber.